Paul Laseur2 mei '16 06:27Aangepast op 3 jun '16 11:50

Column Paul Laseur | Heeft Private Equity z’n lesje geleerd?

Auteur: Paul Laseur

In de afgelopen week trad Annemarie Jorritsma naar voren als spreekbuis van de Private Equity-sector. De Grande Dame van de VVD, fractieleider in de Eerste Kamer, werd in september voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Participatiemaatschappijen, NVP. Ze lichtte voor het eerst de jaarcijfers toe.

Maar wat bezielt een prominente politica om het boegbeeld te willen zijn van de lobbyclub van durfkapitalisten? Ze begeeft zich op glad ijs door het publiekelijk op te nemen voor het type investeerders dat de laatste jaren zóveel kritiek kreeg in media en politiek. Het afbreukrisico lijkt enorm. Helemaal na de smadelijke aftocht van haar voorganger in de Eerste Kamer, Loek Hermans. Als dàt maar goed afloopt.

Sprinkhanen waren het toch?  Die bedrijven kaalvreten en verder trekken naar een volgend slachtoffer om leeg te zuigen. Met de ondergang van V&D als meest recente voorbeeld. Een oer-Hollands bedrijf dat de nek werd omgedraaid door de buitenlandse kapitaalverschaffer, Sun Capital. In maart dit jaar besprak de Tweede Kamer nog een initiatiefnota met de titel Einde aan de Excessen, die paal en perk had moeten stellen aan de schadelijke praktijken van sprinkhaan-fondsen. Dat liep met een sisser af.

Maar de sector kampt nog altijd met een hardnekkig imagoprobleem. Aan Jorritsma de taak om meer begrip te kweken voor de goede kanten van private equity, als aanjager van de economie en werkgelegenheid. Door de lage rente en volatiele beurzen zijn participatiemaatschappijen een aantrekkelijke investering voor grote beleggers, zoals pensioenfondsen. 2015 was een recordjaar: Nederlandse investeringsmaatschappijen haalden 3,5 Miljard Euro op aan vers kapitaal. Een hele uitdaging om daar een goede bestemming voor te vinden, maar dat is een luxe probleem. 

Het economisch belang van private equity is groter dan ooit, als broodnodig alternatief voor bankfinanciering. Durfkapitalisten zijn vaak betrokken bij de groei van startende ondernemingen. Maar de markt is zoveel groter. Gevestigde MKB- en familiebedrijven zouden ook eens serieus moeten kijken naar partners in de private equity hoek voor hulp bij de opvolging, internationalisering en digitalisering. Niet alleen voor een kapitaal-injectie maar ook voor een schat aan ervaring, die uiteindelijk nodig is om de werkelijke soms verborgen waarde van een bedrijf in 5 tot 7 jaar tijd te ontsluiten.

Maar dan geen machtsgreep door een arrogante kapitaalverschaffer die rücksichtslos  het zittende bestuur aan de kant schuift. Respect voor de bedrijfscultuur en de oprichters van de onderneming is een absolute voorwaarde voor succesvolle samenwerking en groei. Als Jorritsma dàt voor elkaar krijgt mag de BV Nederland blij zijn dat een bestuurlijk en politiek zwaargewicht bereid is haar nek uit te steken.

Prettige maandag!


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen