Marianne Zwagerman4 jan '16 22:06

Column Marianne Zwagerman | Culturele identiteit

Auteur: Marianne Zwagerman

Al weken neem ik mijn columns op vanaf tropische eilanden. Daar merkt u niks van. Waar wifi is, kan ik werken. Wij, consumenten, gingen dankzij wifi en 4G met een katapult voorwaarts in de tijd.

Vandaag kan ik de kranten overal op de wereld lezen, uren voordat ze bij de abonnees in Nederland op de mat liggen. Ik kan naar BNR luisteren, waar ik ook ben. Met een kleine hack van mijn IP-adres kan ik uitzending gemist kijken. Dus ook op mijn warme eiland ergerde me ik gewoon aan het tendentieuze, nodeloos kwetsende portret dat zelfbenoemd meesterinterviewer Frénk van der Linden voor de KRO-NCRV maakte over burgemeester Aboutaleb.

Maar wat er op mijn eiland gebeurde? Geen idee. Brak er een burgeroorlog uit? Een staatsgreep? Een vulkaanuitbarsting? Het kan allemaal best, maar ik had en heb er geen weet van. Ik nam mijn eigen land mee naar mijn tijdelijke woonplek. Ik integreer niet. Ik doe niet mee aan het lokale gesprek van de dag.

Op oudejaarsavond keken drie miljoen Nederlanders naar de conference van Herman Finkers. Een record. Twaalf jaar eerder werden die cijfers voor het laatst behaald. Maar toch, bijna heel Nederland zag de conference van Wim Kan eind 1976: 8,1 miljoen kijkers. Door de hoge kijkdichtheid dragen dat soort programma’s bij aan de culturele identiteit van Nederland. Ze bepalen het gesprek van de dag. En wie niet meedoet aan het gesprek van de dag, doet niet mee aan de maatschappij.

Frits Bolkestein zei het al in 1991 in zijn beroemde Luzern-rede: "Als iedereen zijn culturele identiteit kan behouden slaagt de integratie nooit." Ik zag laatst bij het EO debatprogramma 'Arena' een moslimmeisje gedecideerd uitleggen waarom de aanslagen in Parijs haar niet zo raakten. "Wij kijken thuis Arabische tv, ik zie elke dag dit soort aanslagen."

NOS hoofdredacteur Marcel Gelauff zei zaterdag in NRC: "Ik wil de wereld bij jou thuis brengen zoals-ie is." Hij sprak dus niet tegen dat moslimmeisje, want de beelden van de lijken in de Bataclan hield hij bij ons weg. Te confronterend. En al die andere lijken die de Arabische tv wel laat zien ook. Te ver weg, te oninteressant. Zo wordt de culturele identiteit van dat Nederlandse moslimmeisje nooit die van de kijker van het NOS journaal. Wie niet meedoet aan het gesprek van de dag, doet niet mee aan de maatschappij. Maar ja, dan moet de gespreksstof niet weggemoffeld worden.

Gerelateerde artikelen