Marianne Zwagerman7 aug '17 22:31Aangepast op 8 aug '17 09:38

Bergafwaarts

'Maar hoe moet het nu verder met de tijdschriften?' Dat wordt me nogal eens gevraagd de laatste maanden. Het crossmediale avontuur van Sanoma met SBS werd een weergaloze flop en zelfs de meest getalenteerde tijdschriftenmakers van Nederland staan in de etalage.

Het Duitse Bertelsmann-concern zoekt een nieuw baasje voor de Nederlandse tak van G+J Media, het huis van succestitels als Glamour, JAN, Quest en Vogue. En de uitverkoop bij Sanoma, dat de laatste jaren al meer dan twintig titels van de hand deed lijkt me ook nog niet voorbij. Sanoma-dochter NU.nl had nog wel wat synergie met SBS, maar geen enkele met de tijdschriften. Wellicht handjeklapt John de Mol daar nog over met de Finnen.

Dat kan gewoon in de parkeergarage van het tv-bedrijf want Sanoma CEO Peter de Mönnink hoeft niet eens op de bladenwinkel te passen; hij mag tot het eind van het jaar nog bij SBS blijven. Een tijdschriftenuitgeverij runnen is blijkbaar geen carrière. Of ze überhaupt nog toekomst zien in print blijft vaag. De Mönnink excelleert in het uitstoten van onnavolgbare managementbullshitklanken en voorziet een toekomst met 'strongholds' voor Sanoma.

De hoofdredacteur van het onthullingsjournalistieke tijdschrift Story, Guido den Aantrekker is duidelijker: 'Print is voor zwartkijkers een gepasseerd station waarlangs de laatste trein inmiddels bergafwaarts rijdt', zei hij vorige week in een interview. Hij verkoopt nu nog elke week 66.000 blaadjes, waar dat er begin deze eeuw nog ruim 200.000 meer waren. Dat ligt niet aan Story, alle roddelbladen kregen harde klappen.

Toch ziet Den Aantrekker nog een rimpelig zonnetje in zijn toekomst. De nog altijd groeiende grijze golf heeft tijd en geld om blaadjes te blijven lezen. Dat klopt, maar het neemt het beeld van de laatste trein richting de afgrond toch bepaald niet weg. Glazenbolkijkers vergeten vaak het onderscheid te maken tussen functie, vorm en waarde. De betaalde digitale oplage van kranten stijgt bijvoorbeeld explosief. De oude vorm (print) is achterhaald, maar de functie (nieuws brengen) niet en de consument ziet daarvan nog altijd de waarde in. Hun digitale toekomst is verzekerd.

Tijdschriftenmakers dachten even dat ze hun functie (vermaak) naadloos via de iPad konden voortzetten. Maar in die vorm lukte eigenlijk niets. Afgezien van de kadootje-voor-jezelf bladen zoals JAN, LINDA, Vogue en VT Wonen hebben bladenmakers nog wel wat denkwerk te doen over hun toekomst.

Gerelateerde artikelen