Peter Verhaar1 apr '13 10:39

Column Peter Verhaar | Merkwaardige spagaat

Auteur: Peter Verhaar

De uitspraken van Dijsselbloem hebben mij als columnist in een merkwaardige spagaat geplaatst. Al jaren schrijf ik met enige regelmaat columns waarin ik mij onomwonden uitspreek voor het meebetalen door álle kapitaalverschaffers aan de redding van banken en over het op de schop nemen van het depositogarantiesysteem.

Peter Verhaar
Peter Verhaar

En dan is er plotsklaps een nieuwe eurogroepvoorzitter, die die dingen gewoon bij de naam noemt en niet zoals zijn voorganger met 'meel in de mond' praat. En tóch  kan ik mij niet volmondig aansluiten bij 'team-Dijsselbloem', laat staan meehelpen een standbeeld voor hem op te richten.

Ligt dit aan uw columnist die niet gewoon de loftrompet over iemand kan afsteken of zijn er goede argumenten te geven om genuanceerd te blijven? Dijsselbloem heeft volkomen gelijk als hij zegt dat de senioriteitsladder weer tegen de gevel van de banken moet worden geplaatst. De volgorde is glashelder: eerst de aandeelhouders, dan allerlei soorten obligatiehouders en dán de spaarder. Jazeker, ook de spaarder, want dat is gewoon een kredietverschaffer en die heeft daar een adequate rentevergoeding voor gekregen.

En helemaal achteraan komt de belastingbetaler. Het zal het risicobesef terugbrengen en dat is goed voor het functioneren van de financiële markten. En gekoppeld aan het aanzienlijk terugbrengen van het maximumbedrag van het depositogarantiesysteem, zal het allerlei 'free-riders' als bijvoorbeeld de Leaseplanbank, de nek omdraaien en ruimte geven voor banken die een conservatief risicobeleid voeren. Waar zit dan de terughoudendheid? 3 redenen.

In de eerste plaats was binnen Europa de 'weg Dijsselbloem' allang ingeslagen. Het rapport Liikamen was helder en duidelijk. In 2018 zouden obligatiehouders en onverzekerde deposito’s gaan meebetalen. De Denen hebben een paar jaar geleden al de stap genomen senior-obligatiehouders te onteigenen. Waarom voor je beurt spreken en de financiële markten de stuipen op het lijf jagen?

In de tweede plaats heb ik twijfels over Dijsselbloem als kampioen van de belastingbetaler. In Nederland heeft hij bij de redding van SNS niet de gewone obligatiehouders laten meebetalen, laat staan de spaarders. Nee, de belastingbetaler mocht 3,8 miljard dokken. Reden? Op Cyprus lopen geen Nederlandse kiezers rond.

Tot slot, achter Dijsselbloem doemt de Duitse minister van financiën op. De Duitse visie echoot door. Ieder land moet zijn eigen bankenproblemen maar oplossen, zonder Europees steungeld. Dat is de bijl leggen aan een gemeenschappelijke Europese kapitaalmarkt. Daar is de ECB niet blij mee en juist deze instelling heeft gezorgd voor de 'relatieve rust' waardoor Dijsselbloem, naar eigen zeggen, zijn uitspraken kon doen. En ruzie met de ECB is echt het láátste wat Europa nodig heeft.


Deel dit artikel

Gerelateerde artikelen