Oppositie binnen het kabinet

Jaap Jansen7 jun 20184 minuten
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

(BNR.)

Lang zal het liberalisme leven, wilde de gezellige Brabander ermee zeggen. Onder aanvoering van zijn partij was de almacht van de kerk verdwenen en de opmars van de staat gestuit. ‘We hebben de strijd gewonnen!’, juichte Dijkhoff.

Niemand ging bier halen, want volgens Dijkhoff was er nog heel veel te doen voor de grootste partij van het land. De verworven vrijheid beschermen, bijvoorbeeld. Vervolgens opende hij de aanval op de bijstand, die mensen volgens hem te makkelijk en zomaar krijgen.

Zijn coalitiegenoot Gert-Jan Segers, fractievoorzitter van de kleine ChristenUnie, moet het knarsetandend hebben aangehoord. ‘Gewoon. Doen.’, was de VVD-leus bij de verkiezingen. Maar Segers dacht waarschijnlijk aan Doe Maar, met het liedje ‘Is dit alles wat er is?’

Want Nederland is helemaal niet af, vindt Segers. Hij gaf er zaterdag een interview over in dagblad Trouw. En dit weekend praat hij erover op het ChristenUnie-congres. Veel Nederlanders voelen helemaal geen vrijheid, maar juist bitterheid, merkt Segers. Oudere generaties bouwden vermogen op, maar een groot deel van de werkende mensen van nu heeft alleen maar de volgende loonstrook. En ook die wordt steeds onzekerder. We zijn een land geworden van pachters en dagloners. En zelfs onze persoonlijke data zijn handelswaar.

Segers dacht nog eens diep na en besloot dat de ChristenUnie zich gaat verzetten tegen deze gevolgen van het neoliberalisme.

Eigenlijk is neoliberalisme een scheldwoord, alweer lang geleden gemunt door links tegen het economisch denken van Reagan, Thatcher en Bolkestein.

Segers verzet zich tegen de gevolgen van beleid dat tot volle bloei kwam in de jaren van Paars: de kabinetten van PvdA, VVD en D66. Paars privatiseerde overheidsbedrijven met als doel: minder bureaucratie en lagere prijzen. Maar de voormalige overheidsdienaars beloonden vooral zichzelf, terwijl de meeste Nederlanders in koopkracht achteruitgingen.

In het regeerakkoord van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie kun je aanzetten vinden om iets te doen aan de negatieve gevolgen van Paars. Meer vaste banen en minder flex, is de belofte. Maar veel mensen zullen dit kabinet toch vooral associëren met het belastingcadeautje van 1,4 miljard euro voor dividendontvangers. Op de valreep van de kabinetsformatie in het akkoord geschreven door de VVD.

De ChristenUnie kan daar niks meer aan doen, geeft Segers toe. Maar verder heeft het neoliberalisme een kwaaie aan ‘m.

Oppositiepartij SP en onder Jesse Klaver ook GroenLinks voeren al langer strijd tegen het neoliberalisme. Maar de oppositie tegen dit kabinet maakt nog niet veel klaar. Mark Rutte had ‘m denk ik niet zien aankomen, maar het zou best eens kunnen dat-ie de komende tijd meer last krijgt van de ChristenUnie dan van SP en GroenLinks.

Best moedig van Segers, om de vijand van binnenuit te bestrijden. Ooit voerde D66 vanuit de Tweede Kamer oppositie vóór het kabinet. De ChristenUnie voert oppositie binnen het kabinet.