COLUMN | Wopkes volgende stap

Jaap Jansen6 dec '18 06:494 minuten
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

Frankrijk had grootse plannen. Er moest een euro-stabilisatiefonds komen, een Europese minister van Financiën en meer dingen die Nederland niet zinden. Het werd nachtwerk. De meeste collega’s gingen naar hun Brusselse bed, maar Hoekstra bleef. Net als zijn grootste tegenstander, de Franse minister Bruno Le Maire. Zestien uur zaten ze tegenover elkaar zonder te bewegen.

Na zijn aantreden in 2017 analyseerde Hoekstra het Nederlandse belang: creëer geen bodemloze putten en zorg dat je greep krijgt op het proces. Zijn voorganger Jeroen Dijsselbloem was streng, maar kon als voorzitter van de eurozone uiteindelijk altijd een bemiddelende rol spelen, want zijn Duitse collega Wolfgang Schäuble was nog strenger.

Maar toen Hoekstra aantrad, stopte Schäuble. Wie gaf in de eurogroep nu nog tegengas? Hoekstra concludeerde: ik moet het zelf gaan doen.

Na een vergadering van de ministers van Financiën prikte hij in een Brussels steakhouse een vorkje met de collega’s uit Ierland, Denemarken, Zweden, Finland, Estland, Letland en Litouwen. Deze financiële haviken werden het snel eens: die Franse plannen gaan te ver, daar doen wij niet aan mee. Ze noemden zich ‘de Hanzeliga 2.0’, naar de alliantie die een groot succes was in de vijftiende eeuw. Sindsdien souperen ze elke maand en de Duitsers kijken goedkeurend toe. Ook zij hebben belang bij kritische tegenspraak als de Fransen te ver gaan. Minister Olaf Scholz komt uit Hamburg. Oók een Hanzestad, benadrukt hij zelf.

‘Wopke is onze leider’, zeggen zijn metgezellen over de boomlange Nederlander. Bruno Le Maire vindt het maar niks, dat eigengereide optreden van ‘Wopke en de zeven dwergen’. Hij zegt: ‘Gesloten clubs zijn niet in het belang van Europa.’

Lees alles van: Jaap Jansen

Maandagnacht waren ze de laatsten die volhielden. Volgens het Handelsblatt is er door bemiddeling van Scholz op het allerlaatste moment nog een akkoord gekomen. Le Maire en Hoekstra stemden in met een zwaar afgezwakt plan. ‘De olifant is een muis geworden en die muis zit in een kooi’, zegt Hoekstra over het stabilisatiefonds. Frankrijk weet nu: met die Wopke valt niet te spotten. En hij zorgt altijd voor voldoende rugdekking.

Nu hij op Financiën heeft laten zien wat hij waard is, begint Hoekstra aan zijn volgende stap. Hij denkt na over de toekomst van Nederland in Europa en de rol daarbij voor het CDA. ‘De kunst is: met behoud van individuele vrijheid en gelijkwaardigheid zorgen voor cohesie in de samenleving’, zei Hoekstra onlangs bij het Wetenschappelijk Instituut voor het CDA. Hij somde op waaraan een toekomstgerichte Europese begroting moet voldoen.

‘Hier spreekt een minister die veel meer is dan een vakminister’, zei oud-premier Jan Peter Balkenende, die genoot van de jonge minister. Om me heen hoorde ik: ‘Daar staat de nieuwe Ruud Lubbers: razend nieuwsgierig en oplossingsgericht.’ Hoekstra zelf zal de suggestie ongetwijfeld afdoen met een grijns. Als jongen keek hij altijd naar het wekelijkse gesprek met de minister-president. Zijn vader zei dan steevast: ‘Die Lubbers, da’s een goeie!’