Column Kustaw Bessems | Geen hekel aan Moszkowicz

Kustaw Bessems4 dec 2014
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

(Kustaw Bessems)

Ook gisteren niet, toen hij een thuiswedstrijd mocht spelen in de teleshop van Albert Verlinde.

Waarom hij een openstaande rekening van 15.000 euro had bij advocaat Gabriel Meijers, die hem had vertegenwoordigd in zijn tuchtzaak? Zoals altijd koos Moszkowicz de vlucht naar voren. Het was een grote fout geweest om deze man - de naam sprak hij niet uit - in de arm te nemen, die had nooit die rekening mogen sturen. Waarom bleef vaag. Moszkowicz hield het bij een ordinaire verwijzing naar een keer dat hij Meijers tijdens een 'diepe crisis' in diens leven had geholpen, met een baan op het kantoor van zijn vader.

En waarom hij nu zo aan de grond zat? Tja, twee jaar geleden was hij geschrapt als advocaat en zijn inkomsten kwijt geraakt. Dat zouden de mensen toch wel begrijpen? Geen woord over waarom hij geschrapt was. Zelf doet hij altijd graag of dat alleen te maken heeft met wat achterstallige administratie en cursussen. In werkelijkheid werd hij vooral uit zijn ambt gezet omdat hij grote cash bedragen had aangenomen en cliënten in de kou had laten staan.

Moszkowicz heeft helemaal geen geld over omdat hij het zo belangrijk vindt om de fiscus te betalen, zei hij gister met bambi-ogen. Alsof hij met een grote belastingschuld zou zitten wanneer hij die fiscus had betaald toen dat moest.

35.000 euro geleend van een crimineel? Nee, zo zat het niet en hoe het wel zat moesten we raden.

De mensen kijken graag naar Moszkowicz. Tv-redacties weten dat ze altijd goed scoren als hij er zit. Sommigen zeggen dat dat vanwege zijn eloquentie is, maar het is toch altijd meer de suggestie van welbespraaktheid geweest. Wel is er steeds de onmetelijke drive om in elke situatie, hoe onmogelijk ook, te winnen op punten, gecombineerd met dat zenuwachtige geknipper. Iemand die steeds op de toppen van zijn zenuwen opereert, dat is spannend om te zien.

Nu hij heeft verloren, kan er gelachen worden, de show is mooi geweest, het publiek is voldaan.

Dat ik geen hekel aan hem kan krijgen komt volgens mij door zijn diepe overtuiging dat de gevestigde orde er altijd en overal op uit is om hem te vernederen. Dat hij achter zo’n beetje elke aanval antisemitisme zegt te ontwaren kan platte emotionele chantage zijn, maar ik denk wel eens dat hij echt zo zeker weet dat het systeem hem moet hebben, dat hij zich aan de regels van dat systeem niet gebonden voelt. En misschien is het gedweep met zijn vader de Auschwitz-overlevende een lelijk soort zelfvertedering, maar je kunt er ook de opdracht in zien die Ischa Meijer ooit zo formuleerde: het jongetje zijn dat alles goed moet maken. Dat dat evident niet is gelukt, moet moeilijk te verdragen zijn.