Beklemmend

Marianne Zwagerman20 jun 20173 minuten
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

Dus kon ik direct na de voorstelling vrijdag naar de golven lopen om het beklemmende gevoel kwijt te raken dat ik overhield aan de uitvoering van de Ring van de Neveling van Wagner. Zelfs ingekort tot een uur is dat best zware kost.

Op het toneel waren de operazangers vervangen door een enorm orkest dat speelde voor een bioscoopscherm waarover rauwe beelden rolden, gemaakt door cameraman Joris Hentenaar. Zijn reportages uit oorlogsgebieden zijn meestal te zien in Nieuwsuur maar nu vertelden ze zonder commentaar het verhaal. Joris, winnaar van de eerste Stan Storimans Prijs en een Emmy, droeg de film op aan zijn omgekomen collega’s Jeroen Oerlemans en Stan Storimans. Rillingen over mijn rug bij de scene waar je in wiebelende beelden ziet dat journalisten in kogelvrije vesten over een verlaten straat rennen vol kapotgeschoten gebouwen waar sluipschutters op de loer liggen. Ineens gaat het beeld op zwart. Joris was veilig, maar veel journalisten, cameramannen en fotografen die daar gaan waar wij niet durven komen niet meer thuis.

Ik ontmoette Joris eerder dit jaar tijdens tv-opnames. 'Waarom sta je hier met mij onder een windmolen in de Wieringermeer, waarom ben jij niet in Mosul?', vroeg ik hem. Er volgde een betoog over het beleid en bezuinigingen bij de omroep. 'Jij kent die mensen Marianne, leg mij nou eens uit hoe het kan dat de ene publieke omroep vijf mensen naar een eiland kan sturen voor een reisprogramma dat al drie keer eerder is gemaakt, maar dat wij vrijwel niet meer naar de oorlog kunnen omdat het te duur is!' Voorheen ging hij met een Nieuwsuur team van zeker drie mensen op pad naar gevaarlijke gebieden, tegenwoordig gaat er één journalist naartoe die zelf een camera moet bedienen.

Een paar weken geleden was ik bij het ministerie van media. Ik stelde diezelfde vraag namens Joris aan de mensen die erover gaan. Leg mij dat nou eens uit! Ze keken naar het systeemplafond. Want het is niet uit te leggen. Binnenkort kunnen we weer wekenlang, uren per dag naar geleuter over fietsende mannen luisteren op die andere nieuwszender, van ons belastinggeld. Maar twee uur per week onderzoeksjournalistiek bleek te veel en dus moeten de programma’s Argos en Reporter Radio inschikken en een tijdslot gaan delen.

Leg mij nou eens uit hoe dat soort besluiten worden genomen!

Het is niet uit te leggen.