CoroNexit

Marianne Zwagerman7 apr 20203 minuten
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

Een deel van wat het nieuwe normaal werd in crisistijd burgert waarschijnlijk in. De anderhalvemeterstrepen op de grond in het winkelcentrum mogen van mij blijven bijvoorbeeld. Marketingvakblad Adformatie stopte vooralsnog met uitkomen in print. Het werd vooral op zakelijke adressen bezorgd, in kantoren waar nu niemand zit. De crisis geeft het blad een duwtje de kant op waar ze toch al hadden moeten zijn, zoals online talkshows met profs uit het marketing- en reclamevak. Die zijn het erover eens: het is een bloedbad in de wereld van reclamebureaus en mediabedrijven.

Dunne kranten

De kranten zijn zo dun nu er bijna geen advertenties meer instaan dat ze beter het voorbeeld van Adformatie kunnen volgen: stop met print. Elke 75-plusser heeft de afgelopen weken een spoedcursus ‘omgaan met de tablet’ gehad van de kleinkinderen, dus pak nu gewoon de pijn van de afschrijving op de drukpersen. Het financiële bloedbad in de mediawereld gaat deze keer samen met lees-, luister- en kijkrecords. En daar zijn wij mediamensen verslaafd aan.

Lees ook | Liveblog Coronacrisis

Media drukken enorm hun stempel op het coronacrisisbeleid. In de wekelijkse Kamerdebatten wordt om de haverklap verwezen naar gesprekken in Nieuwsuur, Buitenhof, EenVandaag en Op1. Het lijkt wel of de Kamerleden in lockdown hun informatie uitsluitend van de beeldbuis halen. Zo houden ze elkaar in een wurggreep die het zicht op de uitgang blokkeert. De stortvloed van coronaberichten leidt tot ‘overperceptie’, zei massapsycholoog Jaap van Ginneken in het FD. Paniekzaaierij scoort, dus zit Ab Osterhaus 24/7 voor de camera’s.

Dossier | Coronavirus

Afwijkende meningen

We lijden aan een massapsychose, zegt van Ginneken, waarin weinig ruimte is voor afwijkende meningen. Met het enorme risico dat we ons collectief vergissen. De commitment bias ligt op de loer. Media, politici en de betrokken deskundigen hebben al zoveel geïnvesteerd in het geadopteerde rampbeeld dat ze niet meer terug kunnen, omdat ze te veel te verliezen hebben. Het is aan media om deze ban te breken. Misschien moeten hun CFO’s maar eens ingrijpen. Want van kijk- en leesrecords rookt de schoorsteen niet meer, als geen adverteerder het bereik kapitaliseert.