Hoogopgeleid

Paul Laseur11 dec 2017
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

Paul Laseur
Paul Laseur (BNR)

Zou het niet veel beter zijn om voortaan de woorden ‘praktisch’ en ‘theoretisch opgeleid’ daarvoor in de plaats te gebruiken? Want met de termen ‘hoog-’ en ‘laagopgeleid’ wordt volgens Kamerlid Lisa Westerveld een waardeoordeel uitgedrukt. Hoog klinkt immers altijd beter dan laag.

Goed idee, vind ook Onderwijsminister Ingrid van Engelshoven. Zij gaat nu kijken hoe het taalgebruik in beleidsstukken voortaan kan worden aangepast aan de wensen van GroenLinks. Dan wordt het straks in elk geval netjes opgeschreven, in politiek correcte bewoordingen. Maar aan het feitelijke verschil in waardering, tussen hoog- en laagopgeleid, verandert natuurlijk helemaal niets, wat ze ook opschrijven. En dat moeten we ook niet willen.

Ik moest meteen denken aan die ‘datingsite voor hogeropgeleiden’. Hoe moet het daar dan straks mee? In onze hoogontwikkelde kenniseconomie spreekt toch vanzelf dat de meeste waardering uitgaat naar degenen die het verst hebben doorgeleerd. Het leuke is juist dat als je goed je best doet op school je het in dit land nog ver kunt schoppen, zelfs tot in de sociale klasse der hogeropgeleiden. Die ambitie mag van mij best doorklinken in beleidsstukken van het ministerie van Onderwijs. In plaats van te kiezen voor verhullend en misleidend taalgebruik. De maatschappij heeft ze allebei hard nodig, denkers en doeners. Je bent een hoofdje of een handje. Goede vaklieden zijn goud waard en dat weten ze gelukkig maar al te goed. Topondernemers met weinig formele opleiding oogsten juist veel respect. Niet eens de MULO afgemaakt en toch maar mooi met z’n eigen handen een miljoenenbedrijf opgebouwd. Dat vinden we pas mooi.

Trouwens, alsof hoogopgeleid zijn altijd zo’n pretje is. Nu ik ouder word gaat het gelukkig beter, maar in mijn jonge jaren worstelde ik lange tijd met een beperking die zich het best laat omschrijven als De Academische Handicap. Dat is het diepgevoelde onvermogen om als hoogopgeleide ontspannen een praatje te kunnen maken met bijvoorbeeld de kapper. Op het moment dat deze Meester Doctorandus zich in een kappersstoel liet zakken, klapte hij volledig dicht. Totaal verkrampt en overmand door verlegenheid. Want waar moet je het in hemelsnaam over hebben, zonder de ander het gevoel te geven dat je hem niet serieus neemt? Pijnlijk bewust van het verschil in opleidingsniveau. Koortsachtig op zoek naar geschikte onderwerpen voor een beetje smalltalk. Van voetbal weet ik niets, dus dat viel af. Als ik 20 minuten later geknipt en geschoren weer buiten stond was ik gesloopt, volkomen uitgeput. Dat leren ze je dan weer niet op de universiteit, een beetje sociale zelfredzaamheid.

Prettige maandag!