App-verbod

Paul Laseur1 jul '19 06:394 minuten
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

De problematische handhaving dus en het gebrek aan afschrikwekkende werking. Als je afgaat op de talrijke lezersreacties bij nieuwssites is de 95 euro boete die erop staat een lachertje. Terwijl mij dat voor tieners nog best een flink bedrag lijkt, voor even Instagram checken.

Maar het Nederlandse publiek is onverbiddelijk van mening dat keihard moet worden opgetreden tegen deze halsmisdaad, waarmee de veiligheid van alle verkeersdeelnemers op het spel wordt gezet. Op z’n minst zou de betrokken smartphone in beslag genomen moeten worden en vernietigd. Of zweepslagen op het marktplein. Het zit ons kennelijk hoog, dat appen op de fiets. Veel burgers winden zich hier zo over op, dat ze er niet voor terugdeinzen het recht in eigen hand te nemen en appende wielrijders van de fiets te trekken of de stuipen op het lijf te claxonneren. Met een opvallend gebrek aan enige vorm van verdraagzaamheid jegens de vaak jeugdige medeweggebruiker.

ALLE COLUMNS VAN PAUL LASEUR: Klik hier

Jongeren zelf intussen zien ook best in dat het gevaarlijk is om tijdens het fietsen met je telefoon in de weer te zijn, in plaats van op het verkeer te letten. De meeste jongelui die ik spreek vinden een verbod dan ook volkomen terecht, al wordt het nog flink opletten om niet tegen de lamp te lopen. Zelf gebruik ik regelmatig Google-maps op de fiets, om de weg te vinden. Of de NS-app om te zien of ik de trein nog ga halen. Dat wordt dus voortaan een houdertje op het stuur.

Sinds een paar jaar is het kopen van alcohol en tabak onder de 18 ook verboden. Uit een oogpunt van volksgezondheid en kosten voor de samenleving zijn dat zeker net zulke verstandige maatregelen als nu het app-verbod voor fietsers. Maar het maatschappelijk draagvlak daarvoor haalt het niet bij de collectieve afkeer die zich nu manifesteert van het smartphonegebruik op de fiets. Zou het misschien zo kunnen zijn dat we gewoon die hele smartphoneterreur en social media-gekte een beetje zat zijn met z’n allen?

Hoe in tien jaar tijd het openbare leven volkomen op z’n kop is gezet door die mobiele revolutie? In de trein, bioscoop, collegezaal, vergadering, horeca, thuis of op kantoor: nooit zijn de kleine blauwe schermpjes ver weg. Wat wel weg is, is de aandacht voor de omgeving en voor elkaar. En de wellevendheid, het rekening houden met een ander. Daarom wordt de ban op smartphones in het verkeer nu gevierd als een grote overwinning voor de hele samenleving.

Prettige maandag!