Voedingsalarm

Paul Laseur7 okt 20194 minuten
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

Alleen is het echte probleem natuurlijk niet listeria maar een chronisch geval van hysteria, bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Die listeria bij de vleeswarenproducent kon worden aangetoond dankzij een nieuwe, effectievere methode. Meteen al de eerste keer dat de keurmeesters zo te werk gingen was het raak. En trok de voedselwaakhond aan de alarmbel. Vermoedelijk zat die bacterie er altijd al, maar werd gewoon niet eerder opgemerkt door de ontoereikende keuringsmethodiek.

En dat bewijst meteen hoe onschuldig de listeria bacterie feitelijk is. Als je echt pech hebt een dagje overgeven en diarree, dat is het wel zo’n beetje. Alleen oude mensen, kleine kinderen en zwangere vrouwen lopen een verhoogd risico. Maar neemt u gerust van mij aan dat binnen die kwetsbare groepen meer mensen bezwijken aan een hete zomer of koude winter. Net als met die fipronil eieren. Ik geloof dat een gezonde, volwassen vent een jaar lang duizend besmette eieren per dag moest eten voordat het risico op lichte hoofdpijn optrad.

Nee, dan tabak, alcohol en suiker. Dat zijn pas echt massamoordenaars, die jaarlijks duizenden slachtoffers eisen. Daar hoor je ze nou nooit over bij de NVWA. Maar zolang we daarmee kunnen leven hoeven we ons toch niet druk te maken om drie doden en één miskraam in twee jaar tijd, door de listeria bacterie? De kans op een winnend staatslot is nog groter dan het risico om te overlijden aan listeriose. Niks om zo van in paniek te raken.

Toch sla ik het onsje corned beef van de Jumbo voorlopig even over, als u het niet erg vindt. En de edelcervelaat, de mosterdrollade . De lol is eraf. Zoals eerder met eieren uit de supermarkt. Het wantrouwen blijft, zelfs twee jaar later. Ook in België zijn vleeswaren teruggeroepen uit de schappen. Het moederbedrijf van Offerman ging op de aandelenbeurs van Brussel keihard onderuit, met 9%. De reputatieschade is nauwelijks te herstellen.

Maar als het risico voor de volksgezondheid zo verwaarloosbaar klein is, kunnen we het dan niet beter gewoon accepteren? Als onvermijdelijk neveneffect van de massaproductie van ons voedsel, de bio-industrie? En voortaan alleen nog bij acuut levensgevaar voor alle consumenten groot alarm slaan.

ALLE COLUMNS VAN PAUL LASEUR: Klik hier