Opinie | Broodtrommel met elastiek

Paul Laseur25 okt 20213 minuten
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

Omdat de bedrijfskosten in de volle breedte omhoogschieten. Grondstoffen worden allemaal duurder, zoals palmolie, sojabonen, kokos, thee en vanille. Maar ook voor het plastic van de verpakkingen en voor transport moet meer worden betaald. Die kostenstijgingen móet Unilever wel doorberekenen aan de consument, een kwestie van marges en overmacht. Alle grote producenten komen met dezelfde waarschuwing: Wereldwijd krijgt iedereen te maken met stijgende prijzen, dus ook de klant in de supermarkt.

Kant-en-klare gemaksvoeding

Het lijkt wel of nu elk moment de internationale noodtoestand kan worden uitgeroepen. Zo hysterisch is de reactie op de prijsverhoging van levensmiddelen, met enkele procenten. Maar zo’n ramp is dat helemaal niet. Integendeel. Hoog tijd juist dat de prijzen voor kunstmatig gefabriceerde voeding flink worden verhoogd. Onze voeding is geleidelijk aan een industrieproduct geworden. Al die pakken, blikken en potjes met kant-en-klare gemaksvoeding bevatten conserveringsmiddelen, smaakverbeteraars en kleurstoffen. Een groot deel van ons dagelijks voedingspatroon bestaat inmiddels uit dergelijke fabrieksvoeding. Zodat we veel meer vet, zout en suiker binnenkrijgen dan goed voor ons is. De gevolgen voor de samenleving zijn pijnlijk zichtbaar. De echte pandemie is obesitas. Diabetes de nieuwe volksziekte. Om het tij te keren zal ons consumptiepatroon drastisch moeten worden bijgesteld. Een forse prijsverhoging voor alle fabrieksvoeding, frisdranken, snoep en snacks zou alvast een zet in de goede richting kunnen geven. Misschien dat mensen dan eerder kiezen voor gezonde, duurzamere alternatieven. Groente en fruit van het seizoen, liefst lokaal geproduceerd. Terug naar de basis.

Mag het wat minder?

Het zal niet makkelijk worden. Millennials zijn opgegroeid in welvaart en overvloed. Toen ik 25 was haalde je niet elke dag een latte macchiato met een muffin bij de Starbucks en ‘s middags een broodje bij de Subway. Laat staan dat je ’s avonds je boodschappen liet thuisbrengen door Gorillaz of een andere flitsbezorger. Zelfs als het had gekund, was ik waarschijnlijk te zuinig geweest. Ik kon trouwens ook niet kiezen uit dertig soorten cruesli in de supermarkt. Voor tussen de middag had ik een broodtrommel mee met elastiek en een boterham met tevredenheid. Je hoort mij niet zeggen dat vroeger alles beter was. Maar veel wel. Het mag allemaal wel wat minder, normaler, beter in balans. De gemakzucht is te ver doorgeschoten. Overconsumptie is standaard geworden. Alleen, probeer dat maar eens af te leren. Helemaal zolang de prijzen van gefabriceerde voedingsmiddelen niet de werkelijke kosten weerspiegelen. De prijs die de samenleving betaalt. Voor een crisis in de volksgezondheid. En de klimaatrekening die we straks allemaal gepresenteerd krijgen. Fabrieksvoeding is helemaal niet duur, maar nog veel te goedkoop.

Prettige maandag!

Over Paul Laseur

Financieel journalist Paul Laseur houdt zijn scherpe blik op economie en maatschappij. Elke maandag een nieuwe column. Luister live maandagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/paul-laseur, Apple Podcast of Spotify.