Zure praat van een oceaanonderzoeker

Wetenschap Vandaag4 aug '15 17:280
Of luister de podcast via:

Over de aflevering

Crabzilla, de grootste levende krab die ooit te zien was in Europa, arriveerde in 2010 bij Sea Life in Scheveningen. Crabzilla is een Japanse reuzenspinkrab van ongeveer 40 jaar oud met een spanwijdte van vier meter. In toekomst krijgt dit soort dieren last van zuurder wordende oceanen.
Crabzilla, de grootste levende krab die ooit te zien was in Europa, arriveerde in 2010 bij Sea Life in Scheveningen. Crabzilla is een Japanse reuzenspinkrab van ongeveer 40 jaar oud met een spanwijdte van vier meter. In toekomst krijgt dit soort dieren last van zuurder wordende oceanen.

De wetenschap zegt ons dat we meer moeten doen om klimaatverandering tegen te gaan, zei president Obama. Juist vandaag is er weer onderzoek dat precies dat aantoont.

Door de massale CO2-uitstoot veranderen we niet alleen het klimaat. Het maakt ook dat de oceanen verzuren. Dat is slecht nieuws voor schelpdieren en koraalriffen, die slecht tegen zuur kunnen. En het is slecht nieuws voor alles hoger in de voedselketen - waaronder mensen.

Dat dat zo is, is bekend. Maar hoe groot het effect is en hoe lang het aanhoudt, was dat nog niet. Sabine Mathesius van het Duitse GEOMAR instituut maakte daar nu berekeningen voor.

Zij kijkt daarbij naar scenario's waar ook politici naar kijken: wat het effect is als we over een jaar of twintig, dertig enorme hoeveelheden CO2 uit de atmosfeer halen.

Nu stoten we wereldwijd jaarlijks ongeveer 10 Gt (gigaton) koolstof uit. Dat groeit misschien door naar 30 Gt. In haar berekeningen gaat ze ervanuit dat we jaarlijks 5 Gt of 25 Gt koolstof uit de lucht zullen halen, waarbij ze meteen opmerkt dat 25 Gt onmogelijk lijkt.

Maar zelfs met dat onrealistische scenario is de zuurgraad van de oceanen in het jaar 2700 nog niet terug op het niveau van voor de industriële revolutie. De bovenste laag misschien wel, maar diep in de oceanen duurt het langer. En met 5 Gt is het effect nauwelijks merkbaar. Dat zou een enorme inspanning kosten, maar weinig opleveren. Als CO2 uit de atmosfeer halen onderdeel wordt van de plannen, zegt Mathesius, dan heeft dat alleen zin als we ook de uitstoot zelf sterk verminderen.