Hemmen14 mrt '13 14:59

Een boekenweekgeschenk met een eigen handschrift

Auteur: Thijs Baas

Geen kwaad woord over de boekenweekgeschenken zoals die tot nu toe verschenen. Toch mocht het allemaal wel wat minder duf, en juist feestelijker en speelser, vindt Kees van Kooten, dit jaar de schrijver van het geschenk.

Eén van de frivoliteiten die Kees van Kooten zich daarom permitteerde bij het schrijven en lay-outen van het Boekenweekgeschenk was daarom een agenda die bovenaan de pagina doorloopt, zegt hij bij BNR Paul van Liempt. "Daarin kun je ook noteren, en die dagen in de agenda heb ik ook verlucht met sterfdata van schrijvers die me lief zijn en met eigen opmerkingen en het literaire gebeuren in Nederland. Ik zou het eervol vinden als mensen hem in hun jaszak bij zich dragen als een literagenda, met het verhaal eronder."

Lezen in de trein
Een ouderwetse agenda dus. Niet geheel verrassend voor iemand die de moderne techniek weliswaar omarmt, maar met weemoed terugdenkt aan de romantiek van het ouderwetse lezen en schrijven. "Als vroeger in de trein iemand tegenover je een boek zat te lezen, kon ik zien wat het was en dan raakte ik in gesprek met zo'n meneer of mevrouw. Ik pleit daarom voor een tweezijdige tablet of e-reader, waar je op de achterkant kunt lezen wat die man onder ogen heeft."

Ook de teloorgang van het handschrift is een vervelende bijkomstigheid van de digitalisering. Wij begonnen op school met schuinschrift, in de tweede klas moesten we blokschrift en in de derde een gebonden blokschrift. Het wonderlijke van het handschrift is dat we allemaal moesten leren hoe je de 'a' schreef. En toch: na een jaar had iedereen zijn eigen 'a', die nog net binnen die regels paste. En toch kon je aan een anoniem briefje zien: hé, dat is van Netty, of: hé, dat is een briefje van Paul."

Verarming
En dat is niet jeugdsentimenteel, vindt Van Kooten, maar het is een verarming. "Dat is zonde. De eerste versies van gedichten waarbij Roland Holst in de marge verbeteringen overwoog, dat verdwijnt allemaal. Iedereen mag zijn eigen schrijf- en leesmethode hebben, als ze het maar blijven doen." Zelf maakt de schrijver overigens uiteindelijk ook 'gewoon' op de laptop, maar daar gaat een proces aan vooraf met potlood en netjes in vulpen. "Bij mij werkt dat."

Voortschrijdende techniek. De wereld wordt er niet alleen interactiever door, de levensverwachting wordt er ook aanzienlijk door verlengd. De grens is verlegd. Mijn vader overleed toen hij 68 was en dat heette in 1979 'een mooie leeftijd'. Nu zeggen we van 68: 'dat is vreselijk jong!' Dus het gaat er maar om wat we met die jaren die we erbij krijgen dóen. En dat is het punt. Je kunt niet alles bijhouden en het bespaart me ontzettend veel tijd door niet te twitteren en niet op Facebook of Hyves te zitten. Daardoor heb ik tijd voor dingen die ik nog belangrijk vind om te doen."

Gerelateerde artikelen