71 resultaten

Datum Relevantie

De dood van sommige publieke figuren zet aan tot een massale emoties die soms lang voortduren. De...

De dood van sommige publieke figuren zet aan tot een massale emoties die soms lang voortduren. De weduwe van Van der Laan heeft een column in Het Parool over zijn dood en ieder jaar zijn er nog herdenkingsconcerten voor André Hazes. In deze aflevering verwonderen de mediadoctoren zich over de uiting van collectieve rouw in de media. Dat doen we samen met Irene Stengs, hoogleraar antropologie en verbonden aan het Meertens instituut. We hebben het onder andere over hoe rouw 'onsmakelijk' kan zijn, de authenticiteit van overleden figuren en de boom van Anne Frank. In het interview spraken we een handjevol mensen bij het P.C. Hoofthuis over hoe zij het overlijden van bekende mensen zoals van Der Laan hebben ervaren.[snel kijken] Het item gaat in op hoe er gerouwd werd om koninginnen Wilhelmina en Juliana en hoe dat bij Beatrix zal verlopen.

Nieuws is een consumptiegoed dat tegenwoordig alomtegenwoordig is en waarvoor wordt betaald met a...

Nieuws is een consumptiegoed dat tegenwoordig alomtegenwoordig is en waarvoor wordt betaald met aandacht. De nieuwe vormen van commodificatie van nieuws hebben gevolgen: voor makers en voor gebruikers, maar ook voor de maatschappij. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over nieuws als handel. Dat doen we samen met Piet Bakker, emeritus lector Massamedia en Digitalisering. We spreken onder andere over de historische ontwikkeling van nieuws als handelsgoed, over de goedkoopheid van content en over het probleem van overschrijven dat nieuwsoutlet zo gretig lijken te doen. Het item gaat in op het werk van persbureaus. In het interview komt wetenschapsjournalist Maarten Keulemans aan het woord, die korte aansprekende filmpjes maakt die de Volkskrant direct op Facebook plaatst.

(Bij de eerdere versie viel het interview op de juiste plek weg. Dat is gecorrigeerd.) De ontw...

(Bij de eerdere versie viel het interview op de juiste plek weg. Dat is gecorrigeerd.) De ontwikkelingen in robotica gaan razendsnel en leiden tot vragen over de rol van die technologie in de wereld van porno en seks. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over seksrobots. Dat doen we met dr. Dan Hassler-Forest, Universitair Docent Mediastudies aan de Universiteit Utrecht. We praten onder andere over de verbeelding van menselijke relaties met machines in populaire cultuur. Welke zorgen zijn gepast en welke niet? Redacteuren Thom en Narin maakten een item over wat er allemaal mogelijk is met seksrobots . Redacteuren Pim en Frederique interviewden Tom Ederveen van RobotXperience over de trends en ontwikkelingen rondom robots .

De ontwikkelingen in robotica gaan razendsnel en leiden tot vragen over de rol van die technologi...

De ontwikkelingen in robotica gaan razendsnel en leiden tot vragen over de rol van die technologie in de wereld van porno en seks. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over seksrobots. Dat doen we met dr. Dan Hassler-Forest, Universitair Docent Mediastudies aan de Universiteit Utrecht. We praten onder andere over de verbeelding van menselijke relaties met machines in populaire cultuur. Welke zorgen zijn gepast en welke niet? Redacteuren Thom en Narin maakten een item over wat er allemaal mogelijk is met seksrobots . Redacteuren Pim en Frederique interviewden Tom Ederveen van RobotXperience over de trends en ontwikkelingen rondom robots .

Media hebben de neiging activiteiten van jongeren, waar drugsgebruik vaak bijhoort, te beschrijve...

Media hebben de neiging activiteiten van jongeren, waar drugsgebruik vaak bijhoort, te beschrijven als rebelse activiteiten waar niets goeds van komt. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over sensationele berichtgeving over drugs. Dat doen we samen met dr. Ton Nabben, criminoloog van het Bonger Instituut. Redacteuren Pim, Iris en Narin maakten een item over de bijnamen van verschillende drugs. Frederique en Thom interviewden Floor van Bakkum, persvoorlichter bij de Jellinek-kliniek. Hoe staan zij tegenover de berichtgeving over drugs, is die echt te suggestief? Link bij deze aflevering: Jaarbericht Nationale Drug Monitor https://www.trimbos.nl/kerncijfers/nationale-drug-monitor

Over smaak valt veel te twisten, en dat geldt ook voor schoonheid. Wat mooi wordt gevonden versch...

Over smaak valt veel te twisten, en dat geldt ook voor schoonheid. Wat mooi wordt gevonden verschilt per persoon. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over schoonheidsidealen. Dat doen we samen met Giselinde Kuipers, hoogleraar sociologie en leider van een groot Europees vergelijkend onderzoek naar schoonheid.We praten onder andere over het verschil tussen mooi en aantrekkelijk. Tussen Westerse landen blijkt er weinig verschil te zijn, maar tussen klassen juist wel. Hoe maakbaar zijn schoonheidsidealen? Er is een interview met fashion-activist Janice Deul over diversiteit in de mode en een item over de hippe onderklasse.Link bij deze uitzending:Onderzoeksproject 'Towards a comparative sociology of beauty: The transnational modelling industry and the social shaping of beauty standards in six European countries' http://www.sociologyofbeauty.nl/

Onze podcast namen we altijd op bij Salto Studio’s. In 2018 gaan we op eigen benen staan en met e...

Onze podcast namen we altijd op bij Salto Studio’s. In 2018 gaan we op eigen benen staan en met eigen apparatuur aan de slag. Dit is een testuitzending, waarin we daarmee oefenen. Niet alles is helemaal goed gegaan (er heeft maar één microfoon opgenomen) maar zonder falen is er geen vooruitgang. We gebruiken deze gelegenheid om ons te verwonderen over het ontstaan van Onder Mediadoctoren. Redactieleden vertellen over waarom zij zich bij ons aansloten en over onze werkwijze. In de zin is deze aflevering een beetje een how-to-make-a-podcast.

Nederland worstelt nog steeds met haar koloniaal verleden. De meeste geschiedenisboeken vertellen...

Nederland worstelt nog steeds met haar koloniaal verleden. De meeste geschiedenisboeken vertellen daar vooral over vanuit het perspectief van witte Nederlanders, waarbij er makkelijk over zwarte bladzijden heen gestapt wordt. Dat geldt ook voor de media, zowel fictie als journalistiek. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over de verbeelding van ons koloniaal verleden. Dat doen we samen met Pamela Pattynama, emeritus hoogleraar Koloniale en Postkoloniale Literatuur- en Cultuurgeschiedenis. Eerder werd er vooral nostalgisch teruggekeken naar Indië. Inmiddels is dat vertoog omgeslagen in reflectie op schuld. We hebben dan ook veranderende ideeën over kolonialisme, waarbij verschillende groepen op verschillende manieren hiernaar kijken en hier aandacht voor vragen. Het is daarbij belangrijk om op te merken dat ook mensen uit de voormalige koloniën geen homogene groep zijn. Redacteuren Thom en Pim maakten een item over perspectieven op het oosters deel van het Nederlands koloniale rijk en het westerse deel, op basis van het werk van Gloria Wekker. Iris en Thom interviewden Martin Berger, als curator bij het Tropenmuseum verantwoordelijk voor de tentoonstelling het Heden Van Het Slavernijverleden.

De samenleving is het speelveld van de creatieve professional. In deze tijd waarin transities in ...

De samenleving is het speelveld van de creatieve professional. In deze tijd waarin transities in de maatschappij gaande zijn, verandert de manier waarop de professional werkt en samenwerkt. De creatieve industrie groeit sneller dan de rest van de economie, maar wat maakt de creatieve industrie zo aantrekkelijk? In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over creatieve industrie als topsector. Dit doen wij samen met Koos Zwaan, associate lector bij de Hogeschool InHolland en gespecialiseerd in innovatie, productie en receptie van popmuziek en nieuwe media. Redacteur Thom Aalmoes neemt ons mee in de geschiedenis van de Beeldende Kunstenaars Regeling, een regeling om de creatieve industrie te stimuleren na de economische depressie van de jaren ‘30.

Het is alweer vijf jaar geleden dat PSY de wereld veroverde met zijn hit Gangnam Style. Door deze...

Het is alweer vijf jaar geleden dat PSY de wereld veroverde met zijn hit Gangnam Style. Door deze nummer 1 hit maakten Europa en Amerika op grote schaal kennis met Koreaanse popmuziek, afgekort: K-pop. Maar wat verklaart de populariteit van K-pop? En is dit een voorteken dat onze populaire cultuur niet meer zo gedomineerd zal worden door het Westen? In deze aflevering verwonderen de mediadoctoren zich over K-pop. Dit doen zij samen met Reza Kartosen-Wong, docent mediastudies aan de Universiteit van Amsterdam en vorig jaar gepromoveerd op een proefschrift getiteld Young Asian Dutch constructing Asianness: Understanding the role of Asian popular culture. In het item gaan Pim & Linda in op wat K-pop. Narin interviewde Natasja van Knippenberg, beheerder van een online fanclub en oprichter van Stichting Promotie Koreaanse Cultuur, en vroeg haar naar haar ervaringen.

Wetenschap moet uit de ivoren toren. 'Moeilijke' onderwerpen worden op 'simpele' manieren uitgele...

Wetenschap moet uit de ivoren toren. 'Moeilijke' onderwerpen worden op 'simpele' manieren uitgelegd aan het grote publiek: in vlogs, op festivals en via podcasts. In deze aflevering verwonderen de mediadoctoren zich over popularisering van de wetenschap. Wij doen dit samen met Marc van Oostendorp, taalwetenschapper verbonden aan het Meertens Instituut. We bespreken wat popularisering omvat, wat je kwijt raakt door popularisering en wat het nut ervan is. Folkert en Thom spraken met Jim Jansen, hoofdredacteur van de Nederlandse New Scientist. In het item laten Linda, Pim en Thom zien hoe makkelijk het is om ‘Science’ aan te schaffen.

2009 was het jaar van de initiatieven die tegenwicht moesten bieden aan de vermeende overheersing...

2009 was het jaar van de initiatieven die tegenwicht moesten bieden aan de vermeende overheersing van links in de media. Uit GeenStijl kwam de omroep Powned voort; de Telegraaf startte WNL en ook De Dagelijkse Standaard - nu wel eens de Nederlandse Breitbart genoemd - kwam online. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over rechtse journalistiek. We doen dat met Nico Kussendrager, voormalig docent aan de School voor Journalistiek. Linda en Folkert interviewden Mark Koster, werkzaam bij quote, over zijn visie op rechtse journalistiek. In het item duiken Thom en Narin in de geschiedenis van de telegraafrellen en laten zien dat vroeger de rollen anders verdeeld waren.

Als we de media mogen geloven is mannelijkheid in crisis. Wat is een echte man en hoe zijn verwa...

Als we de media mogen geloven is mannelijkheid in crisis. Wat is een echte man en hoe zijn verwachtingen rondom mannelijkheid veranderd? De Mediadoctoren verwonderen zich deze aflevering over mannelijkheid. Dit doen we samen met socioloog Mattias Duyves. We bespreken het concept ‘hegemonische mannelijkheid’ en achterstelling van mannen. In het item duikt redacteur Thom Aalmoes in de wereld van The Red Pill. In deze community wordt geloofd dat mannen in opstand moeten komen tegen de onderdrukking door vrouwen. Iris Verhulsdonk en Narin Esmaeel spraken met Job de Vrieze, journalist en coauteur van het boek 'De Karakterman'.

Online kunnen doelgroepen heel specifiek gedefinieerd worden en worden reclames ‘gepersonaliseerd...

Online kunnen doelgroepen heel specifiek gedefinieerd worden en worden reclames ‘gepersonaliseerd’. Schuilt hierin een privacy gevaar of is zulke persoonstargeting juist een uitkomst omdat je zo niks geschoteld krijgt waar je niet op zit te wachten? In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over online persoonstargeting. Dit doen we samen met dr. Sophie Boerman, universitair docent Persuasieve Communicatie. We bespreken in welke mate adverteerders kunnen inzoomen op jou als consument, of reclames altijd als zodanig worden herkend en welke rol ethiek hierbij speelt . Redacteuren Thom Aalmoes en Folkert Coehoorn maakten een item over microtargetting. Ze laten zien welke informatie sites voor handen hebben en wat ermee wordt gedaan. Redacteuren Narin Esmaeel en Sebastiaan van de Poll gingen op bezoek bij Bits of Freedom, de digitale burgerrechten-organisatie, en interviewden David Korteweg over privacy.

Van het orakel tot Yoda, van Maya Angelou tot Galdalf: de media staan bol van de wijze personen. ...

Van het orakel tot Yoda, van Maya Angelou tot Galdalf: de media staan bol van de wijze personen. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over de constructie van wijsheid. Ze doen dit samen met prof. dr. Mieke Bal, oud-hoogleraar theoretische literatuurwetenschap en film- en videokunstenaar. We bespreken voorbeelden uit populaire cultuur en journalistiek, en bevragen wat het maakt dat deze als wijs gekenmerkt worden. In het item tonen redacteuren Folkert Coehoorn en Pim Prins een selectie van andere vormen van wijsheid die overgebracht worden in films. Zo bespreken ze het veel voorkomende personage van een wijze mentor zoals Mufassa in de Lion King tot aan Brian Griffin in Family Guy.

 Redacteur Thom Aalmoes interviewde filosoof, journalist en publicist Coen Simon over de verbeelding van filosofische wijsheid in de media.

Niets lijkt zo vaak voorspeld als het einde van de wereld. De Apocalyps spreekt tot de verbeeldin...

Niets lijkt zo vaak voorspeld als het einde van de wereld. De Apocalyps spreekt tot de verbeelding en biedt vaak inspiratie voor films en series. Daarnaast wordt dit narratief ook binnen de journalistiek genoemd, bijvoorbeeld wanneer het gaat over opwarming van de aarde. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over wat de Apocalyps zo aansprekend maakt. Dit doen we samen met Laura Copier, universitair docent aan de Universiteit Utrecht en gespecialiseerd in de uitwisseling tussen de bijbel en film. We bespreken welke morele boodschap er besloten ligt in de Apocalyps en welke overeenkomsten er zijn met de wijze van verslaggeving in de journalistiek. De overstap op het jaar 2000 zou tot een catastrofaal einde leiden. Iris Verhulsdonk en Thom Aalmoes doken in de millenniumbug, waar we allemaal van in de ban waren. Welke communicatie kunnen we verwachten wanneer er een grote uitbraak van een virus is? Narin Esmaeel en Sebastiaan van de Poll interviewden communicatie-adviseur Hella Smit en persvoorlichter Harald Wychgel van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu.

Televisie biedt graag een helpende hand. Je kunt er terecht wanneer je man een slechte klusser is...

Televisie biedt graag een helpende hand. Je kunt er terecht wanneer je man een slechte klusser is of wanneer je ruzie hebt met je familie. Televisie geeft ook scripts door over hoe je aan je familie en vrienden vertelt dat je lesbisch, homo, bi of transgender bent. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over uit de kast kom-verhalen en de rol die televisie daarbij speelt. Dit doen wij samen met Balázs Boross, antropoloog, die voor zijn promotieonderzoek met tien deelnemers van het tv-programma Uit de kast sprak. We bespreken wat de televisie ons leert over hoe je uit de kast moet komen en hoe deelnemers dit ervaren. Uit de kast komen lijkt voorbehouden te zijn voor mensen die niet voldoen aan de hetero-norm. Pim Prins en Narin Esmaeel doken de geschiedenis in en maakten een item over het Psychopathia Sexualis van Richard von Krafft-Ebing. Botte Jellema, freelance journalist en presentator, maakte in 2010 een radiodocumentaire over uit-de-kast-kom verhalen en werd hierover geïnterviewd door Folkert Coehoorn en Thom Aalmoes

Het heelal fascineert bijna iedereen, omdat het zo awesome is! Maar hoe komt het eigenlijk dat we...

Het heelal fascineert bijna iedereen, omdat het zo awesome is! Maar hoe komt het eigenlijk dat we de ruimte zo ontzettend cool vinden? In deze 52e aflevering van Onder Mediadoctoren verwonderen wij ons over het verhaal over het heelal, hoe breng je dat over wanneer het heelal zo groot, abstract en complex is? Te gast is Marieke Baan, hoofd communicatie van de Nederlandse universitaire sterrenkunde-instituten en naamgever van planetoïde 12631. We bespreken de verslaggeving van de sterrenkunde waarbij wetenschapsjournalisten optreden als een vertaler naar het grotere publiek. Dit zien we alleen bij specifieke wetenschapsgebieden: de kennis lijkt zo specifiek en moeilijk dat de vertaling nodig is. Ook bespreken we de manier hoe sci-fi en de realiteit elkaar beïnvloeden.Tot slot gaan we ook in op het politieke belang van het heelal. De sterrenkunde lijkt ideaal voor internationale samenwerking, omdat iedereen hetzelfde doel nastreeft in het heelal. Het heelal is super gaaf, zolang alle planeten maar ‘Normaal. Doen.’ Redacteuren Pim Prins en Thom Aalmoes brachten deze boodschap over in het item. Zo houden we onze planeet de beste planeet van allemaal. Redacteuren Iris Verhulsdonk en Folkert Coehoorn interviewden Govert Schilling over zijn werk als sterrenkunde-journalist.

De jaren ’80 en ’90 leken de gouden periode voor de popster. Iedereen had hun idool aan de muur h...

De jaren ’80 en ’90 leken de gouden periode voor de popster. Iedereen had hun idool aan de muur hangen en als je geen fan was van een popster, deed je eigenlijk niet mee. Wat is daar nu nog van over? In de 51e aflevering van Onder Mediadoctoren vragen wij ons af of de popster inmiddels niet dood is. Dit doen wij met Jaap Kooijman, universitair docent aan de UvA en gespecialiseerd in populaire cultuur. 

We bespreken dat pop verschillende betekenissen heeft. Zo wordt de term gebruikt als de commerciële tegenhanger van rock maar ook om specifieke muziekkenmerken van een nummer aan te duiden. We hebben het over een stramien van popnummers en popsterren en maken tot slot een vergelijking tussen de popsterren van toen en nu. 

Oorwurmen: van die liedjes die niet uit je hoofd gaan, hoe vaak je ze ook zingt. Redacteuren Thom Aalmoes en Narin Esmaael maakten een item en gingen op zoek naar de oorzaak van de volhardende melodietjes.

 Redacteur Folkert Coehoorn interviewde muziekjournalist Job de Wit over de definitie van pop en hoe de popster nu verschilt van de jaren ’80 en ’90.

In deze 50e aflevering van Onder Mediadoctoren verwonderen de Mediadoctoren zich over filterbubbe...

In deze 50e aflevering van Onder Mediadoctoren verwonderen de Mediadoctoren zich over filterbubbels: de informatieluchtbel die ervoor zou zorgen dat we intellectueel geïsoleerd raken en niet meer in aanraking komen met andersdenkenden. Te gast is Sanne Kruikemeier, universitair docent Politieke Communicatie aan de Universiteit van Amsterdam. We bespreken of filterbubbels daadwerkelijk bestaan, hoe zij zich al dan niet uiten en welk effect zij hebben op ons denken. Daarnaast bespreken we nepnieuws en de rol van digitale media in het nieuwsdieet van burgers.

Al ruim vijftien jaar hoor je overal in de media het belang van benoemen. Het gaat daarbij vooral...

Al ruim vijftien jaar hoor je overal in de media het belang van benoemen. Het gaat daarbij vooral om het vermelden van etnische afkomst bij negatieve nieuwsberichten. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over het nut van het benoemen van afkomst. We bespreken wat de multiculturele samenleving betekent en hoe allochtoon als term vooral mensen in een categorie duwt, die conceptueel uitermate vaag is. Redacteuren Iris Verhulsdonk en Thom Aalmoes maakten een item met drie jongeren die volgens de definitie allochtoon zijn. Hoe verhouden zij zich hiertoe? Het interview, is met Annieke Kranenberg, ombudsvrouw van de Volkskrant. Redacteuren Narin Esmaeel en Pim Prins spraken met haar over de manier waarop de Volkskrant omgaat met het benoemen van afkomst.

Films komen tegenwoordig in verschillende bioscoopversies uit, zoals 3D, terwijl mensen ook thuis...

Films komen tegenwoordig in verschillende bioscoopversies uit, zoals 3D, terwijl mensen ook thuis steeds meer geavanceerde thuisbioscopen hebben. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over bioscoopcultuur: waarom gaan mensen in hemelsnaam nog naar buiten om een film te zien als je alles thuis op je eigen bank kunt bekijken? Dat doen zij samen met  Clara Pafort-Overduin, Universitair Docent bij Media & Cultuur aan de Universiteit Utrecht. In Nederland gaan relatief weinig mensen naar de bioscoop. We bespreken uitgebreid de rol van de Nederlandse Bioscoopbond, de verzuiling en de internationale profilering van de Nederlandse film. Naast de film draait het natuurlijk ook om de bioscoop zelf. In Amsterdam staat de mooiste bioscoop van het land, Tuschinski. Redacteur Folkert Coehoorn maakte met Vincent Crone een item over een bijzonder opwindend plekje in deze bijzondere bioscoop. Redacteuren Thom Aalmoes, Sebastiaan van de Poll en Pim Prins interviewden de Amerikaanse filmgek Jeffrey Babcock geïnterviewd over de ervaring die hij zijn bezoekers wil geven met zijn Underground Cinema's in Amsterdam. Zowel het Tuschinski als Jeffrey Babcock proberen hun bezoeker een bepaalde ervaring mee te geven. We praten over de verschillende manieren waarop de bioscoop kan fungeren als sociale handeling, die kan leiden tot een gedeelde ervaring. Aan het einde van de aflevering formuleren we een antwoord op de vraag. Vincent beargumenteert dat de ervaring van de bioscoop als avondje uit niet zo veel verschilt met vroeger, omdat de reden om een bioscoop te bezoeken niet is veranderd. Pafort-Overduin stelt dat er meerdere aspecten meespelen, maar de sociale handeling - die niet alleen is voorbehouden aan stelletjes die op date zijn – van belang is.

Christenen gaan steeds minder naar de kerk, jonge moslims komen steeds minder vaak in de moskee e...

Christenen gaan steeds minder naar de kerk, jonge moslims komen steeds minder vaak in de moskee en veel Nederlanders geloven niet in God, maar wel in iets. Welke rol hebben de media hierin? In de 47e aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over religie en populaire cultuur. Dat doen zij met theoloog Mirella Klomp, verbonden aan de Protestantse Theologische Universiteit Een religie zit vol liturgische rituelen. Liturgische rituelen zijn (voornamelijk Christelijke) handelingen die teruggevoerd kunnen worden op oude tradities. Ze veronderstellen een gemeenschap en zorgen voor een saamhorigheidsgevoel. Klomp legt uit hoe we in ons hedendaags media gebruik liturgische rituelen kunnen herkennen: voornamelijk Christelijke handelingen die teruggevoerd kunnen worden op oude tradities. Tegenwoordig wordt de rol van de geïnstitutionaliseerde kerk steeds kleiner. Klompt stelt dat door die verkleining er een verplaatsing van de rituelen plaatsvind, richting andere domeinen in de cultuur. Hierdoor veranderen de religieuze rituelen volgens Klomp. Redacteuren Thom Aalmoes, Narin Esmaeel en Folkert Coehoorn maakten een item over Christelijke en Islamitische hiphop. Een voorbeeld waarin religie en populaire cultuur samen komen. De G in ‘what up G’ blijkt niet te staan voor gangster, maar voor God. The Passion is een ander voorbeeld. Dit lijdensverhaal van Jezus Christus wordt uitgezonden op de nationale televisie. Volgens Klomp hebben dergelijke evenementen een seculiere vorm, maar zit er vanuit de makers toch een evangelische toon achter. Andersom heeft populaire cultuur ook invloed op liturgische rituelen. Zo willen de producenten van de EO Jongerendag het evenement jong en hip laten lijken en gebruiken ze daarvoor muziek en andere elementen uit populaire cultuur. Redacteur Sebastiaan van de Pol interviewde kerkelijk jongerenwerker Samuel Gerrets, Hij legt in zijn werk makkelijk links tussen populaire cultuur en Bijbelverhalen. Linda voegt hier aan toe dat het gebruik van elementen uit populaire cultuur gelovige jongeren een eigentijds gevoel geeft. Aan het einde van de aflevering formuleren we een antwoord op de vraag. Linda vindt het vreemd om te stellen dat populaire cultuur en religie elkaar bijten. Wat je voornamelijk ziet is dat populaire cultuur en religie elementen van elkaar overnemen en gebruiken. Klomp stelt dat ze het sowieso niet eens is met een dichotomie tussen kerk en populaire cultuur. Wellicht zorgt wederkerige beïnvloeding voor een toename aan religiositeit. Onze genetwerkte samenleving kan volgens haar zorgen voor nieuwe religieuze uitingsvormen waarbij zingeving en zin centraal staan.

Online vind je allerlei woorden en afkortingen die je niet in de krant leest. Hoe ontstaat deze t...

Online vind je allerlei woorden en afkortingen die je niet in de krant leest. Hoe ontstaat deze taal en heeft deze taal ook invloed op de standaardtaal? In deze 46e aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over internettaal. Dit doen we met taalkundige professor dr. Marc van Oostendorp. Om internettaal te begrijpen, definiëren we eerst wat taal is. Van Oostendorp haalt daarbij Aristoteles aan: taal zijn gedachten die je vorm hebt gegeven. Taal gebeurt dan ook veel in je hoofd. Maar wat is internettaal dan? Onze redacteur Folkert Coehoern interviewde internetdeskundige en socioloog Gyurka Jansen. Volgens hem hangt internettaal samen met subculturen: mensen bevestigen door middel van taal dat ze tot een specifieke groep behoren. Vincent vraagt hoe we die groepen kunnen begrijpen. Dit is volgens Van Oostendorp niet erg veel veranderd door internet. Iedereen praat net iets anders dan een ander en aan de hand daarvan kun je een hoop te weten komen over mensen. Mensen denken vaak aan taal als communicatiemiddel, maar het is net zo goed een middel om te laten zien wie je bent. Dit verklaart hoe divers taal is. Ook past men zich volgens Van Oosterdorp aan de taal van de gesprekspartner aan. Vincent vraagt waarom dan niet alle mensen op internet dezelfde taal spreken. Dit is omdat je je meer aanpast aan de mensen op wie je wilt lijken en dat verschilt per persoon. Subculturen en de taal die gebruikt wordt binnen zo’n groep, hangen sterk met elkaar samen. Linda legt uit dat subculturen over de communicatie van verschil gaan: als groep anders zijn dan de rest en anderen buitensluiten. Internet behoorde ooit toe aan een subcultuur – nerdy computergebruikers die als eerste op internet zaten. Is de technologie waarmee we communiceren dan ook bepalend voor de manier waarop we taal gebruiken? Van Oostendorp stelt dat we taal steeds meer gaan gebruiken op de manier waarop we in een ver verleden taal gebruikten. Heel direct en zonder al te veel over na te denken. Volgens Van Oostendorp leidt onze drang naar informeel taalgebruik ons naar sociale media. Internettaal gaat dus niet alleen over woorden, maar heeft ook een groot visueel aspect. Redacteuren Marloes de Jong en Sebastiaan van de Poll maakten een item over Emoji. [snel kijken]. Van Oosterdorp maakt de vergelijking met lichaamshouding, gezichtsuitdrukking en intonatie die, net als Emoji, onderdelen zijn van communicatie die niet in woorden zijn uitgedrukt. Ook in het geval van brieven kon je dingen aflezen aan bijvoorbeeld iemands handschrift. Maar hebben we straks dan nog wel letters nodig? Communiceren we straks in een soort hiëroglifische taal? Van Oostendorp benadrukt dat de gemiddelde mens vooral gesproken taal gebruikt. Linda vult aan dat we de ‘gewone’ taal gewoon nodig hebben, al is het alleen maar om de conventies van bijvoorbeeld Emoji duidelijk te maken. Maar wat is de invloed van internettaal dan? Van Oosterdorp trekt de conclusie dat de internettaal niet per se invloed heeft op de taal, maar dat taal vooral invloed heeft op internet.

Vertellen de media ons wel het hele verhaal? Zijn we echt zo naïef om te denken dat de samenlevin...

Vertellen de media ons wel het hele verhaal? Zijn we echt zo naïef om te denken dat de samenleving niet wordt geregeerd door enkele machthebbers in de wereld? Die sporen van vliegtuigen in de lucht, duiden die er niet op dat we besproeid worden met chemicaliën? En de maanlading heeft toch nooit plaatsgevonden: Stanley Kubrick heeft dat gefilmd in een studio. In deze aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over complottheorieën. We doen dat met Stef Aupers, hoogleraar Mediacultuur aan de KU. Een complottheorie is volgens hem een claim over een kleine, onzichtbare maar zeer machtige elite die een ongekende invloed uitoefent. Voorheen ging het in Westerse landen vooral over de exotische ander, zoals joden, communisten en moslims. Rond de moord op John F. Kennedy - de moeder van de moderne complottheorie – vond er echter een verschuiving plaats. Complottheorieën gaan sindsdien vooral over onze eigen instituties, overheden, industrieën en financiële markten. Het Mediadoctoren Bevrijdingsfront breekt in tijdens de uitzending. Soros zou de geheime sponsor van de Mediadoctoren zijn. In de media en sociale wetenschappen heerst het beeld van de complotdenker als schuimbekkende fundamentalistische idioot. De werkelijkheid is echter een stuk genuanceerder. Vaak zijn complotdenkers twijfelaars. Ze krijgen allerlei beelden op zich af, goochelen met informatie, proberen alle theorieën uit maar komen nooit tot een definitieve conclusie. Vincent vindt het opvallend dat complottheorieën vaak verklaringen geven voor situaties die te groot en allesomvattend zijn om te begrijpen. Aupers stelt dat medialogica hierbij een rol speelt. Complottheorieën zijn een voorbeeld van digitale memes: kleine ideeën die zich in razend tempo over het internet verspreiden. Onze redacteur Marloes de Jong interviewde Pepijn van Erp, bestuurslid van Stichting Skepsis. Hij probeert complottheorieën gebaseerd op onjuiste feiten en verkeerde interpretaties te ontkrachten. We bespreken of het ontkrachten van complottheorieën enig effect heeft. In veel gevallen zijn de theorieën inderdaad onzin maar het leidt zelden tot radicalisering. We moeten begrijpen dat we in een cultureel klimaat leven waarin de meest onvoorstelbare scenarios langskomen. Soms blijken deze scenarios nog waar te zijn ook! We concluderen dat complottheorieën een verbeelding zijn van de vervreemding die wij meemaken. Vincent stelt dat de invloed van complottheorieën in de toekomst toenemen. We staan volgens hem aan het begin van een totale ondermijning van welke autoriteit dan ook. Volgens Aupers komt dit omdat we niet zien wat de media doen omdat er achter de interface van alles gebeurt. We zijn ons bewust van die macht – en dit spreekt tot de sociale verbeelding.

Een date hoef je allang niet meer te regelen via een avondje uitgaan. Datingsites – en apps als T...

Een date hoef je allang niet meer te regelen via een avondje uitgaan. Datingsites – en apps als Tinder of Happen worden veel gebruikt. Media schrijven graag over de invloed van technologie op daten, maar heeft de technologie onze afspraakjes wel zo veranderd? In de 44e aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over datecultuur, traditionele genderrollen en technologie. 

Dat doen we met antropoloog Jitse Schuurmans. Hij schreef zijn masterscriptie over de verleidingsgemeenschap in Californië en is nu bezig met een promotieproject over dating en hooking up in de VS en Hong Kong. Hij maakt onderscheid tussen traditionele date-script dat voorschrijft hoe een jongen een meisje moet uitvragen. Hooking up gaat om snel seksueel contact, waarbij emotionele intimiteit wordt afgehouden. 

 We bespreken de geschiedenis van datecultuur. Linda legt uit dat daten een fenomeen is uit de moderniteit. Eind 18e eeuw beginnen mensen een relatie te zoeken via media, maar dit was hevig gestigmatiseerd. Met de opkomst van internet heeft dit een vlucht genomen. Jitse legt uit dat het concept van afspreken buitenshuis eerst een gewoonte was van de lagere sociale klasse die later pas is overgenomen door de midden – en hoge klasse. Apps als Tinder hebben het stigma rondom datingsites voor twintigers deels doorbroken. Volgens Linda komt dat omdat Tinder gemakkelijker is dan traditionele datingsites en een spelelement bevatten. 

 We bespreken verleidingsgemeenschappen: een gemeenschap waarbinnen mensen (voornamelijk mannen) zich kunnen opgeven om te leren versieren. Volgens Linda zien we het gendersysteem in crisis, zowel mannen als vrouwen zijn zich anders gaan gedragen, ook binnen de datecultuur. Om te versieren moet je nu niet alleen geld hebben en macht, maar ook een leuk praatje kunnen maken. We bespreken wat je moet doen om succesvol te zijn als vrijgezel. 

Het zoeken naar liefde is misschien nog nooit zo moeilijk geweest. Redacteuren Folkert Coehoorn en Iris Verhulsdonk maakten een item over liefde en Tinder. 

Onze redacteur Sebastiaan van de Poll interviewde Joseph Kearney van Planet Romeo over de verschillen in datingsites van hetero’s en mannen die seks hebben met mannen. Hij concludeert dat hetero’s minder open zijn over hun wens om casual seks te hebben. Op homodatingsites kan je vaak veel specifieker zoeken op lichaamsbouw of fetishes. 

We bespreken de verschillen tussen datingsites voor hetero’s en anderen. Bij hetero’s is het minder genormaliseerd om aan te geven wat precies je seksuele voorkeuren zijn. De scripts zijn op andere manieren ontwikkeld. Linda stelt dat het heteroseksuele script is gevormd door stigma, historische context en sociale klasse terwijl homo’s zelf hun scripts konden invullen. Jitse voegt toe dat homoseksuele mannen vaak early-adapters zijn van dit soort technologieën omdat zij vaak in gebieden zitten waar niet heel veel andere homoseksuele mannen te vinden zijn.

 In het beantwoorden van de vraag hoe technologie daten heeft verandert verschillen Jitse en Linda van mening. Jitse benadrukt dat de hoeveelheid mogelijke partners waarmee je in contact komt ongekend groot is, bovendien komen ze uit een andere poule dan vrienden-van-vrienden. Volgens Linda zorgen apps als tinder er juist voor dat bestaande processen worden vergemakkelijkt, in plaats van dat deze doorbroken worden. Het culturele script van daten voor hetero’s verandert eigenlijk nauwelijks.

Het lijkt wel alsof ieder muziekgenre zijn eigen drugs heeft. Reggae klinkt extra lekker met een ...

Het lijkt wel alsof ieder muziekgenre zijn eigen drugs heeft. Reggae klinkt extra lekker met een jointje en menig festivalganger slikt graag een pilletje om de techno extra te waarderen. In deze aflevering verwonderen de mediadoctoren zich over de relatie tussen muziekgenres en drugs. Dit doen wij in de studio met criminoloog Ton Nabben, verbonden aan Bonger instituut van de Universiteit van Amsterdam. Nabben maakte in zijn proefschrift onderscheid tussen de set, de setting en drug zelf. De setting kan een locatie of een regio zijn, bij de drug kan gekeken worden naar de chemische samenstelling van de drug of bijvoorbeeld de prijs. Bij de set gaat het om de eigenschappen van de gebruiker. Zo was heroïne in de jaren ’30 in Noord-Amerika erg cool onder de hipsters en de zwarte jazzmuzikanten die door het land trokken. Linda voegt hieraan toe dat veel muziekgenres ook sterk verbonden zijn met settings, namelijk met specifieke jeugdculturen. Die hebben bepaalde kenmerken die overeenkomen met bepaalde drugs. Dit is duidelijk zichtbaar in de dancescene: de muziek is erop gericht om in een trance te komen door de eeuwige repetitie. Xtc maakt het gemakkelijker om in die trance te komen. Er zijn grote verschillen tussen de bepaalde groepen en de drugs die zij gebruiken. Hierbij zijn onder andere factoren als geld en de tijd waarop je de drugs neemt van belang. Speed staat volgens Nabben bijvoorbeeld voor snelheid en reizen. Speed paste daarom bij de artiesten in Amerika die het hele land door moesten en bij de motorgangs die ruw waren en zich veel verplaatsten. Volgens Nabben gaat het om de symbolen die een subcultuur omarmt, die slechts bekend zijn onder insiders. Ook in de klassieke muziek speelde drugs een rol. Redacteuren Sebastiaan van de Poll en Folkert Coehoorn maakten een item over de rol van drugs in het leven van de componist Hector Berlioz. Nederland is niet alleen groot in het voortbrengen van DJ’s, maar ook de productie van xtc. Linda interviewde DJ Joost van Bellen over het succes van acid house en de komst van xtc. Xtc is tegenwoordig heel populair, maar de festivals zijn gereguleerd. Het mag dan niet heel effectief zijn, maar de organisaties werken allemaal netjes mee met de gemeente. De housescene krijgt vaak de beschuldiging apolitiek zijn, maar dat maakt het juist laagdrempelig. We concluderen dat drugs en genres kenmerken hebben die elkaar kunnen versterken. Niet alle genres gaan met alle drugs samen. Nabben voegt hieraan toe dat de setting en drug van groot belang zijn.

We kijken vaak naar films of video's die eigenlijk heel vies of eng zijn. Waarom is het lekker om...

We kijken vaak naar films of video's die eigenlijk heel vies of eng zijn. Waarom is het lekker om te gruwelen? Heeft wansmaak ook een functie? En waarom walgen wij eigenlijk? In de 42e aflevering verwonderen de Mediadoctoren zich over walging en de media. Te gast is Jan Doense, ook bekend als Mr Horror. Hij is oprichter van het tijdschrift Schokkend Nieuws, een filmtijdschrift voor liefhebbers van horror, fantasy en science fiction. Daarnaast is hij voormalig directeur van het Amsterdam Fantastic Filmfestival en richtte hij productiemaatschappij House of Netherhorror op, dat onder andere de film The Pool produceerde. Doense vertelt dat de horror in de jaren ’60 extreem gruwelijk was, terwijl horror nu juist vrij gematigd is. Linda ziet een verband met de seksuele tijdsgeest: die was in de jaren ’60 een stuk vrijer dan in de huidige tijd, waarin de samenleving juist preutser wordt. Vincent vraagt zich af of het zo is dat mensen tegenwoordig zoveel gewend zijn dat ze niet meer te choqueren zijn. Doense denkt echter dat de eerder genoemde films uit de jaren ’60 en ’70 nu flink zouden choqueren. Linda merkt op dat zowel horror als seksualiteit in relatie staan tot taboes. Doense zegt dat horror bij uitstek een genre is dat taboes doorbreekt en grenzen opzoekt en overschrijdt. Hij vindt het jammer dat horror vaak niet serieus wordt genomen, terwijl het juist een uitstekend genre is om mensen bewust te maken of te confronteren met taboes in de samenleving. De aantrekkingskracht van horror- en walgingsbeelden dooft niet uit: er is steeds weer een nieuwe generatie die dit interessant vindt. Linda vindt het vermoeiend dat de discussies over de invloed van deze beelden op kinderen nog altijd hetzelfde is, terwijl er nooit een generatie door verpest is. Naast walging door beelden kan walging ook een grote rol spelen in literatuur. Redactieleden Iris Verhulsdonk, Folkert Coehoorn en Rosanne Eijsink maakten een item over het boek Vochtige Streken. Peter de Jong, Hoogleraar Experimentele Psychopathologie aan de Rijksuniversiteit Groningen, deed onderzoek naar walging. Redactielid Marloes de Jong interviewde hem over de definitie en functie van walging.  De Mediadoctoren concluderen dat horror een functie en walging een functie hebben: het is soms nodig om met je eigen duistere kant geconfronteerd te worden. Doense voegt daaraan toe dat horror eigenlijk een catharsis functie heeft. Horror is een veilige manier om te gruwelen en grenzen over te gaan. Dat vinden we prettig: we willen niet alleen maar braaf in de pas lopen.